شیوه های عملی افزایش اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان

نوشته شده توسط مدیریت سیستم on . Posted in کودک و نوجوان

اگر کودک بطور دائم با سرزنش وتوبیخ روبرو باشد، محکوم کردن را می آموزد و اگر بطور دائم با تشویق روبرو باشد، اعتماد واطمینان را می آموزد.

زمانی که فرزندتان می خواهد با شما صحبت کند، اگر آب دستتان است زمین بگذارید و سر تا پا گوش شوید و تا زمانی که صحبت های او تمام نشده است، صحبت نکنید و در ضمن نخواهید در آن زمان نقش معلم را ایفا کنید و اشتباهات او را اصلاح کنید. با این کار او درمی یابد که چقدر برای او ارزش و احترام قایل هستید.

هر زمان که احساس خوبی نسبت به فرزندتان پیدا می کنید، آن را به صورت عملی و زبانی و از صمیم قلب ابراز کنید. گفتار و رفتار محبت آمیز و ستایشگرانه اولا باعث می شود تا کودک از حس و نظر شما در مورد خودش مطلع و مطمئن شود و ثانیا آنها را در درون خود تکرار و نهادینه کند.

در تشویق و تحسین کردن و توجه به او دست و دل باز باشید. نگران نباشید این عمل شما منجر به لوس شدن کودک نمی شود. در واقع بچه هایی که چنین کمبودی را حس می کنند، گرایش به لوس شدن دارند. به جای اینکه سرزنش گر, منع کننده و  توبیخ گر باشید سعی کنید تا حد ممکن اشتباهات او را نادیده بگیرید و بر عکس با ذره بین به دنبال پیدا کردن رفتار و صفات خوب او باشید و از آنها در جمع تعریف کنید.

از هر نوع طعنه زدن، دست انداختن و انگ زدن و دادن صفات نامناسب بپرهیزید. در برخی موارد لازم است تا رفتار نامناسب و نه شخصیت کودک مورد انتفاد قرار گیرد ولی هرگز این اجازه را ندارید که سرزنش شما همراه با تحقیر و تمسخر باشد. کلماتی همچون دست وپا چلفتی، تنبل، هپلو، خنگ و ... مثل تیری زهر آگین بر حرمت نفس کودک است. (کودک تا شش سالگی درکی از شوخی ندارد.)

در تصمیم گیری هایی که به نحوی کودکان نیز دخیل هستند، نظر او را جویا شوید و اگر تصمیم او زیانبار نیست حتما انجام دهید.

در بازی ها گاهی ببازید و نشان دهید شکست آخر خط نیست. گاهی نیز به عمد اشتباه کنید و به فرزندتان نشان دهید بزرگ ترها نیز ممکن است اشتباه کنند ولی باید مسئولیت اشتباه خود را بپذیرند و سعی در اصلاح آن داشته باشند.

و بدانیم که:

اگر کودک بطور دائم با سرزنش وتوبیخ روبرو باشد، محکوم کردن را می آموزد.

و اگر بطور دائم با تشویق روبرو باشد، اعتماد واطمینان را می آموزد.

نسرین دودانگی، فوق تخصص روانپزشکی کودکان و نوجوانان با بیان اینکه والدین باید مراقب سلامت خود باشند تا فرزندان سالمی را تربیت کنند اظهار داشت: والدین نباید از نیازهای خود به طور کامل بگذرند چرا که مشکلاتی پیدا می‌کنند که سلامت فرزندان را نیز تحت‌الشعاع قرار می‌دهند.

تأثیر محیط امن در 5 سال اول تولد

این فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان گفت: 5 سال اول زندگی کودک بسیار مهم است هر چه این محیط امن و با محرک‌های گوناگون باشد به تکامل کودک کمک می‌کند بنابراین وظیفه والدین این است که محیط امن و سازنده‌ای را برای کودک خود فراهم کند.

وی با تأکید بر اهمیت پیوستگی مادر و کودک در این مقطع تصریح کرد: باید دلبستگی امنی در کودک شکل گیرد اما اگر این دلبستگی ایجاد نشود می‌تواند زمینه‌ساز اختلالات اضطرابی، هیجانی و رفتاری در آینده کودک باشد.

تقویت مهارت‌های ارتباطی کودک با بازی‌های جمعی

این متخصص حوزه بهداشت روان گفت: هدف از رشد کودک تقویت و ارتقای مهارت‌های ارتباطی است تا بتواند در صورت لزوم از دیگران کمک بخواهد.

وی گفت: بازی‌های جمعی، یادگیری درک احساسات دیگران و اینکه کودک بداند چگونه احساسات او بر دیگران اثر می‌گذارد در این دوره اهمیت زیادی دارد همچنین کودک باید بیاموزد تا احساسات خود را بدون پرخاشگری بیان کند او باید قوانین را رعایت کند چرا که افراد بهنجار می‌توانند قوانین را پذیرفته و به آن احترام بگذارد.

وی ادامه داد: استقلال پیدا کردن و اینکه کودک مسئولیت اعمال خود را بپذیرد دیگر مهارتی است که باید در جهت ارتقای سلامت روان از سوی والدین به کودک آموزش داده شود.

یادگیری کدام مهارت‌ها در دوران دبستان ضروری است؟

این فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان اظهار داشت: یادگیری مهارت‌هایی مانند مذاکره، حل مسئله و تصمیم‌گیری در سنین دبستان و بعد از آن باید در کودک و نوجوان ایجاد شود برای برقراری رابطه مناسب، والدین با کودک باید ارتباط مؤثری داشته باشند بهتر است والدین زمان‌هایی هر چند کوتاه را در نظر بگیرند و در اختیار فرزند خود قرار دهند این رفتار موجب افزایش اعتماد به نفس کودک شده و مهارت‌های کلامی و اجتماعی او را ارتقا می‌دهد.

وی ادامه داد: والدین در ابراز احساسات خود حد تعادل را رعایت کنند و افراط و تفریط نکنند همچنین استفاده مناسب از روش‌های تشویق و تنبیه کمک می‌کند تا رفتارهای منفی حذف و رفتارهای مثبت ایجاد و تداوم پیدا کند.

نوجوانی دوره استقلال‌طلبی

این متخصص حوزه بهداشت روان گفت: در دوره نوجوانی با توجه به ویژگی‌های خاصی که دارد نوجوان دوست دارد هر چیزی را تجربه کند. این دوران، دوران مستقل شدن است چنانچه با این قضیه برخورد مناسب نشود می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری رفتارهای پرخطر مانند سوء مصرف مواد مخدر، خشونت‌های خیابانی و بزهکاری در نوجوان شود.

ویژگی‌های نوجوانی طبیعی کدام است؟

دودانگی گفت: والدین باید ویژگی‌های نوجوانی طبیعی را بداند این ویژگی‌ها شامل حفظ استقلال‌طلبی و به عهده گرفتن اداره امور زندگی است. این ویژگی‌ها در عین حال که کمک‌کننده هستند می‌تواند خطرناک نیز باشد این ویژگی‌های تکاملی باید با نظارت والدین باشد تا نوجوان به بزرگسالی بهنجار تبدیل شود.

کودک را بزرگسال کوچک ندانیم

این فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان تصریح کرد: یکی از اشتباهات و باورهای نادرست که والدین در مورد کودک دارند این است که برخی کودک را بزرگسال کوچک می‌داند در حالی که کودک توانایی درک برخی موضوعات را ندارد بنابراین باید انتظارات منطقی از فرزند خود داشته باشیم.

وی تأکید کرد: همه رفتارهای ما چند عاملی هستند بنابراین نباید رفتار کودک را به یک عامل مانند محیط نسبت دهیم.

در چه اموری باید با کودک و نوجوان مشورت کرد

این متخصص حوزه بهداشت روان خاطرنشان کرد: والدین در برخی امور باید با کودکان و نوجوانان خود مشورت کنند مثلاً تا قبل از 12 سالگی قانونگذاری اقتدارگرایانه است ولی در دوره نوجوانی با حفظ اقتدار می‌تواند توافقی‌تر باشد مثلاً در مورد ساعت خواب نوجوان ممکن است والدین ساعت 10 شب را مناسب بدانند و نوجوان بخواهد ساعت 12 شب بخوابد در این مورد می‌توان توافقی عمل کرده و حد وسط را رعایت کرد.

گردآوری: سیمای فرهنگ